* ~ B E E V E R S 3 ~ *

           การเดินทางของคนเรา ก็คือการนำตัวเองออกจากสถานที่หรือสังคมเดิมๆ เพื่อจะออกไปพบเจอกับสิ่งใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางที่ดีหรือร้าย ผู้คนก็ต่างที่จะเดินไปตามเส้นทางเหล่านั้น แต่เมื่อพวกเขาได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ทั้งหมดแล้ว เขาก็จะเริ่มเดินทางอีกครั้ง และจะเป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ

         บางคนอาจคิดว่า การเดินทางเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่สร้างความผ่อนคลายให้กับมนุษย์เรา ถ้าไม่มีการเดินทาง คนเหล่านั้นอาจจะอยู่ในจุดเดิมๆของตน ก่อให้เกิดความจำเจ เพราะว่าต้องทำสิ่งเดิมๆในทุกๆวัน โดยคนเหล่านั้นอาจะคิดว่า อยู่แบบนี้แหละ คือความมั่นคงและความปลอดภัย แต่กลับอีกคน การเดินทางอาจเป็นสิ่งที่เขาชื่นชอบที่จะทำ มากกว่าจะอยู่เฉยๆหรือทำอะไรซ้ำๆซากๆ โดยกลุ่มคนเหล่านั้น จะแสวงหาสถานที่ใหม่ๆเพื่อเติมเต็มความต้องการของตน เมื่อเขาได้ออกเดินทางไปบ่อยขึ้นๆ สุดท้ายใครๆก็เรียกเขาว่า ‘นักเดินทาง’

         เพราะเหตุใดกันนะ เหล่านักเดินทางถึงชอบใช้ชีวิตที่โลดโผน มีปัญหาและอุปสรรคมากมายให้แก้ไข แทนที่จะอยู่นิ่งๆเหมือนกับคนอีกกลุ่มที่ใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายและธรรมดา

         แน่นอนว่าคนเราเกิดและโตมาในสังคมที่ต่างกัน เพราะฉะนั้นย่อมมีความรู้สึกนึกคิดที่ต่างกันตามไปด้วย หากจะมองอีกมุมหนึ่ง พวกคนที่ชอบทำอะไรจำเจ นั่นคือพวกเขาก็แค่กำลังเดินตามหน้าที่ของตนไปเรื่อยๆ วันแล้ววันเล่า โดยไม่มีใครรู้หรอกว่าเมื่อไหร่เรื่องราวชีวิตของตนจะสิ้นสุดลง แต่สำหรับนักเดินทางแล้ว พวกเขาจะทำทุกอย่างที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง นักเดินทางเหล่านั้นพร้อมที่จะเผชิญความเสี่ยงต่างๆที่อยู่ภายภาคหน้า ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าจะมีอะไรรออยู่ก็ตาม

         แม้คนส่วนมากจะมองว่าการใช้ชีวิตแบบนักเดินทางนั้นไร้สาระ แต่ถ้าคุณลองมองในมุมมองเดียวกันกับที่นักเดินทางมอง บางทีคุณอาจจะเข้าใจได้ว่าทำไมนักเดินทางถึงต้องทำอะไรที่ดูเสี่ยงอยู่ตลอดเวลา อาจเป็นเพราะสาเหตุในวัยเด็ก ลักษณะนิสัยส่วนบุคคล ความรู้สึกเบื่อหน่ายที่ถูกสะสมมานาน ความต้องการที่จะหลบหนีความเป็นจริงของสังคม ต้องการที่จะต่อสู้กับเป้าหมายของตนเอง ฯลฯ อย่างไรก็ตาม คำว่า นักเดินทาง อาจดูใหม่ในสังคม และเป็นอีกหนึ่งคำที่น่าสนใจ ทว่าหากมองให้ลึกลงไปอีกสักนิด เหล่านักเดินทางเองก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรรออยู่ เหมือนกับพวกเขากำลังท้าทายความตายที่เกิดจากความผิดพลาดของตนเอง โดยบางทีนักเดินทางเหล่านั้นก็รู้ดีว่าเป็นเรื่องที่สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา และถ้าหากเขารอดพ้นจากความตายมาได้ เมื่อเขาหายเป็นปกติ นักเดินทางก็จะเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง

         สิ่งหนึ่งที่เหล่านักเดินทางหรือผู้คนที่ใช้ชีวิตธรรมดาควรรู้คือ “ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน” ศาสนาพุทธจึงมีคำสอนไว้ว่า ไม่ว่าจะเป็นใคร เด็ก หรือ ผู้ใหญ่ จะรวย หรือจนเพียงใด สุดท้ายแล้วก็มีความตายเป็นจุดจบที่เหมือนกัน ในเมื่อเรารู้แล้วว่าชีวิตเรานี้สุดท้ายก็ต้องตายจากโลกอันสวยงามนี้ไป ทำไมเราถึงไม่ลองเปลี่ยนจากใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ไปเป็นนักเดินทางที่กล้าหาญดูสักครั้ง